به‌گزارش خبرنگار میراث آریا، آیت‌الله حسین مظفری روز دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ با حضور در مراسم جشن روز قزوین و ثبت جهانی قلعه الموت، ضمن تبریک میلاد پیامبر اکرم(ص) و امام صادق(ع)، یاد و خاطره امام راحل عظیم‌الشأن(ره)، قائد شهید امت، شهدای عزیز به ویژه شهدای گرانقدر جنگ تحمیلی دوم، سوم و فتنه دی ماه را گرامی داشت.

آیت الله مظفری در ادامه با اشاره به ثبت جهانی قلعه‌های الموت افزود: بسیاری از مردم با شنیدن نام قلعه پررمزوراز حسن صباح یا قلعه الموت، تنها یک دژ نظامی یا مرکز حکمرانی سیاسی را به ذهن می‌آورند؛ هرچند این قلعه این دو ویژگی را داشته است، اما ویژگی مهم دیگری نیز داشته که کمتر مورد توجه قرار گرفته و آن، نقش این قلعه به‌عنوان یک مرکز مهم برای مطالعات علمی بوده است.

امام جمعه قزوین با اشاره به گزارش عطاملک جوینی، مورخ همراه هلاکوخان، افزود: عطاملک جوینی می‌گوید پس از تسخیر قلعه الموت در سال ۶۵۴، با کتابخانه‌ای معظم با کتاب‌های فراوان و ابزارهای رصد از جمله اسطرلاب و دیگر ابزارهای نجومی روبه‌رو شدیم. او از هلاکوخان اجازه گرفت تا از میان آن انبوه کتاب‌ها، تعدادی را بردارد و باقی کتاب‌ها را آتش زدند.

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین ادامه داد: هرچند وجود رصدخانه در الموت به‌صورت قطعی اثبات نشده است، اما شواهد از انجام مطالعات نجومی و اخترشناسی در آنجا حکایت دارد. حضور شخصیت مهمی همچون خواجه نصیرالدین طوسی که ۲۴ سال از عمر شریف خود را از ۳۳ تا ۵۷ سالگی در قلعه الموت سپری کرد و بسیاری از آثار مهم خود در فلسفه، کلام، اخترشناسی و ریاضیات را در همین قلعه تألیف کرد.

وی تصریح کرد: بنده از دست‌اندرکاران این اثر مهم جهانی می‌خواهم که نام این دانشمند بزرگ و آثار او در قلعه الموت و اطراف آن معرفی شود و به بُعد علمی این قلعه بیش از پیش توجه گردد.

آیت‌الله در بخش دیگری از سخنان خود به چنار خونبار زرآباد به‌عنوان یکی دیگر از آثار باستانی و معنوی الموت اشاره کرد و گفت: هر سال در شب عاشورا از این چنار کهنسال خون می‌چکد. برخی تصور می‌کنند این موضوع مربوط به سال‌های اخیر است، اما در دوران سلطان حسین صفوی حدود ۳۲۰ سال پیش نیز این قضیه مشهور بوده است.

امام جمعه قزوین افزود: سلطان حسین صفوی علما و محققانی را مأمور کرد تا درباره صحت این رویداد تحقیق کنند. از جمله میرزا رضای قزوینی از نزدیک این پدیده را مشاهده کرد و رساله‌ای با عنوان «چنار خونبار زرآباد» نوشت و مشاهدات خود را در آن شرح داد. ۹ سال بعد میرزا قوام قزوینی نیز بار دیگر مأمور بررسی شد و با پرسش از مردم منطقه، تداوم این پدیده را در طول سال‌ها تأیید کرد و رساله‌ای با همین عنوان ارائه داد.

وی در پایان تأکید کرد: بنده خواستم از این فرصت استفاده کنم و به این میراث ارزشمند معنوی منطقه الموت نیز اشاره‌ای داشته باشم

انتهای پیام/